Verontwaardiging zoekt aanleiding

Er is een tijd geweest dat de mensen voor hun verontwaardiging een echte aanleiding nodig hadden. Als er iets heel ergs gebeurd was door een enorme stommiteit of nalatigheid of schanddaad van een persoon of instantie. Als er bijvoorbeeld een stomdronken agent op een groep schoolkinderen was ingereden, of zoiets ergs, dan waren de mensen verontwaardigd. En boos. En heel soms kwam dat dan ook in de krant te staan. Dus er was eerst een ernstige aanleiding en dan pas verontwaardiging. Vandaag de dag lijkt de verontwaardiging vooraf te gaan aan de aanleiding. Zie het Gorcums nieuws van de afgelopen week. Het AD meldt de waarschijnlijke handel in harddrugs op het terrein Buiten de Waterpoort. Een oplettende en gerespecteerde Gorcummer had namelijk geconstateerd, dat er auto's geparkeerd stonden, die veel te duur leken voor de armzalige inzittenden. Deze mensen hadden bovendien de ramen van deze auto's verdacht ver open staan en er klonk veel te hard verdachte muziek. Op de plek waar zich ooit de Waterpoort bevond, stond bovendien een waarschijnlijke uitkijkpost geposteerd, waarschijnlijk alert op naderende politiewagens. Droeg deze persoon een regenjas en een zonnebril en loerde hij door twee in een krant geknipte gaten? Na afloop van hun waarschijnlijke handel scheurden deze auto's ook nog eens verdacht hard door Molenstraat en Tolsteeg. Duidelijk bewijs dus hoezeer de plaatselijke politie schandalig tekort schiet.

Aan de andere zijde van de binnenstad brak de hel los omdat op het geasfalteerde speelterrein aan de Oostgrachtse wallen eenmalig auto's geparkeerd stonden van gasten van harmonie de Bazuin. Tien keer per jaar wordt er aldaar gezellig en saamhorig getoeterd en getrommeld met collegaharmonieën uit het land en daarop is het eigen parkeerterreintje niet berekend. Zoals bij menig evenement elders de plaatselijke boer de koeien een dag binnenhoudt teneinde de gasten gelegenheid te bieden op het weiland de auto te stallen, zo mogen de auto's van de Bazuingasten tijdens zo'n feestje op het asfalt. Sympathiek zou je zeggen in je argeloosheid, gastvrij ook, doch neen, ook hier balt de bovensteedse woede zich samen in helse verontwaardiging. Nou moet u zich het zwarte speelveld niet voorstellen als een terrein waar de jeugd massaal recreëert. Welnee, doorgaans vertoeft er slechts hooguit een hond op het troosteloze terrein. Dus geen kind heeft er last van gehad. Maar daar gaat het niet om. Ook hier vond de populistische verontwaardiging een aanleiding. En de krant publiceert klakkeloos. Ik ben boos, zei de gek, en ik vind echt wel een reden vandaag.

Jos Huibers